Maar laat ik bij het begin beginnen. Het is goed om terug te zijn, maar alles is anders nu natuurlijk én al zou ik graag direct het veld in gaan, eerst moet de ‘kerstboom’ opgetuigd worden ofweg een NGO gestart. Dit gaat gepaard met het samenstellen van een bestuur, goedkeuring krijgen van Traditional Authority, het schrijven van statuten, die dan weer door allerlei officielle en onofficiele personen goedgekeurd moeten worden alvorens over te gaan tot de werkelijke registratie van het project.

Ronald Botha en Albert Mzumara, zijn degenen, die vanaf het begin nauw betrokken zijn bij de ontwikkeling van het project, Albert vooral als adviseur (Mzuzu Jeugdorganisatie). Zij hadden al wat voorwerk verricht en nog voordat ik een week in Malawi was, was de eerste bestuursbijeenkomst een feit. Een bestuur bestaat uit mensen uit de gemeenschap, die enige ‘aanzien’ hebben, zodat zij het project kunnen dragen. Wanneer je geluk hebt, zijn ze ook slim en betrokken bij het project zodat ze wijze raad kunnen geven bij lastige vraagstukken. Wat betreft zowel het eerste als het laatste mag ik met dit bestuur bestaande uit 3 mannen en 2 vrouwen waarvan één hiv-positief niet klagen. Een week na deze eerste bijeenkomst hebben we (5 bestuursleden, Ronald en ik) een bezoek gebracht aan de Paramount Chief, hij is het hoogste traditionele gezag in Rumphi District. Hij was erg blij met de organisatie en het project en gaf aan dat als er morgen een organisatie met vergelijkbaar programma in zijn gebied aan de slag wil gaan, deze ook zijn zegen zou krijgen. Vervolgens zijn we twee dagen later in de eerste echte officiele bestuursvergadering (6 februari 2008) met de statuten, nodig voor registratie, aan de slag gegaan. Mission Statement en doelen zijn onveranderd, maar de naam waarmee we in de dorpen zullen gaan werken wordt “My Village Project”, deze naam stimuleert betrokkenheid, is simpeler en spreekt meer aan.

 

Later die week konden we onverwacht een lift naar Lilongwe krijgen, Katrien haar grootvader was overleden, zij is nu tijdelijk terug in Belgie, haar werkgever had transport naar het vliegveld in Lilongwe geregeld en wij konden mee. Dit kwam voor ons goed uit aangezien er nog een aantal paketten voor ons in Lilongwe klaarstonden met Love.check spellen, we tevens vrouwencondooms konden ophalen, informatie over registratie konden verkrijgen en een te koop staande auto konden bekijken (helaas benzine i.p.v. diesel, dus niet geschikt). Inmiddels met Loyd afgesproken dat hij ons helpt met het zoeken naar een geschikte auto (in Lilongwe zijn nu eenmaal meer 2e hands auto’s beschikbaar dan in Mzuzu). Zoals gezegd zou ik liever alles met de fiets doen en starten met hetgeen we op de fiets kunnen doen. Echter een gedeelte van het gebied is hoger gelegen en dus met de fiets veel lastiger bereikbaar, vandaar dus ook de zoektocht naar een auto.  

 

Inmiddels ben ik een bekende matolla - lees: ‘volgeladen open truck’ - passagier tussen Bolero en Rumphi. Want alles wat met het project te maken heeft speelt zich in Bolero af en ik verblijf nu nog bij de superlieve Belgische dokter Katrien in Rumphi, ongeveer 15 km van Bolero. Wel leuk om nu een tijdje in Rumphi te wonen. Vanaf 1 maart zal ik in het kleinere Bolero gaan wonen in het huis naast de Paramount Chief, wat ik van hem zal huren, sowieso veilig want de Paramount Chief is een begrip. Het huis (wel stroom, geen stromend water), dat ook als kantoor gebruikt zal worden, is eigenlijk te groot (5 kamers), maar heel veel keus is er niet in Bolero, echter ik verwacht dat hier nog wel een oplossing voor zal komen... Overigens heb ik afgelopen weken met veel mensen, o.a. NL studenten Futer Vision, VSO vrijwilligers, Piece Corps vrijwilligers en ACTIONAID vrijwilligers gepraat, die al actief bezig zijn in het Rumphi District. Zij ervaren het project als een aanvulling en bevestigen het bestaande taboe. Ook Jeni heb ik afgelopen week bezocht (zie foto), zij woont nu weer bij haar ouders, een uurtje fietsen van Bolero, met haar twee kinderen. Zeer waarschijnlijk zal ik vanaf 1 maart met haar gaan werken. Vanaf de eerste week van maart zal ook de introductie van het project starten (EINDELIJK!!), dit zal zeker gemakkelijker zijn wanneer ik in Bolero woon en dus alleen nog maar op de fiets hoef te stappen.

 

Tot slot nog Malawi en het regenseizoen, heel Malawi is groen nu en de natuur is werkelijk fantastisch. Overstromingen vallen in het Noorden van Malawi wel mee, al heeft het vanacht wel heel hard geregend en geonweerd, meestal regent het ‘s nachts en is het overdag gewoon 25 -30 graden celcius. Ik heb nu al meer dode honden op de weg gezien, dan tijdens mijn gehele vorige bezoek. Gelukkig kom je ook nog weleens apen op de weg tegen of gewoon koeien en geiten. Ik heb hier in Rumphi al wat vrienden gemaakt (schoolmeisjes) en speel met hen het love.check spel. Ik zal de meiden missen, maar vast en zeker in Bolero nieuwe vriendjes maken!

Dikke kus, Maaike